Od John'a - Pocieszenie

Był normalny dzień odpoczywałem i postanowiłem się przejść do Lasu Czarnego Rumaka, gdzie spotkałem wilka a dokładnie waderę z błękitnymi znaniami n całym ciele śliczna była lecz płakała . 
- Hej - powiedziałem. - Co się stało ? - spytałem 
- Nic ! - odpowiedziała 
- Jak się nazywasz ?-spytałem 
- Arrow i po co ci to ? - spytała 
- Nie chce na ciebie mówić ty . - odpowiedziałem . 
- A czemu płaczesz ? - spytałem 
- Bo jestem głupia odeszłam z watahy pozostawiając mojego partnera a teraz on ma inną wybrankę ! - powiedziała 
- Wiem coś o tym . - powiedziałem 
- Na prawdę ? - powiedziała Wadera z nadzieją . 
- Yyy... nie . - powiedziałem i zacząłem śpiewać:

Rozszyfruj mnie, zdemaskuj blef

nie dowierzając unieś swą brew.

Podejdź i sprawdź, co w rękach mam.

Zburz jednym ruchem jak domek z kart.

Starasz się zasnąć, 

zanim zrobi się znów jasno.

Wciąż wierzysz, że przejrzałaś mnie,

a patrząc z bliska widzisz najmniej. 

Ref.

Życie jest małą ściemniarą, 

wróblicą, wygą, cwaniarą.

Plącze nam nogi i mówi idź ! 

Nie wierz, nie ufaj mi ! 

Życie jest małą ściemniarą, 

francą, wróblicą, cwaniarą.

Plącze nam nogi i mówi idź ! 

Wkręceni w zgubną nić! 

Padał deszcz, tak jak dziś. 

Miałaś uchylone drzwi, 

stałem w nich, niczym pies, 

w zębach niosąc bukiet ściem. 

Zatrzasnęłaś je na klucz, 

wystawiłaś mnie na bruk,

choć rację masz, że nie znasz mnie.

Jak mogłaś tak dać wkręcić się ? 

Ref.

Życie jest małą ściemniarą, 

wróblicą, wygą, cwaniarą.

Plącze nam nogi i mówi idź ! 

Nie wierz, nie ufaj mi ! 

Życie jest małą ściemniarą, 

francą, wróblicą, cwaniarą.

Plącze nam nogi i mówi idź ! 

Wkręceni w zgubną nić ! / x2

< Arrow tak jak ustaliliśmy na howrse >