- Widzę, że intrygują cię moje kamienie. - zwróciła się do mnie Vendy.
Zerknąłem na wciąż pracującego Ian'a i przełknąłem ciężko ślinę, po czym krótko odparłem:
- Owszem.
- Chcesz poznać zasady tej gry?
- Wątpię, żebym kiedykolwiek się ich nauczył. - odparłem z powątpiewaniem.
- Nie musisz odrazu wszystkiego pojąć, ale chociaż spróbuj. - zachęcała.
- Zgoda. - odparłem i podsunąłem się ostrożnie parę kroków bliżej wadery, gotowy w każdej chwili odejść.
Kiedy to zauważyła, powiedziała:
- Nie bój się, nic złego ci się przy tym nie stanie. Możesz podejść bliżej.
- Nie trzeba. Widzę stąd doskonale. - odparłem.
- Jak chcesz... - skapitulowała i zaczęła tłumaczyć mi zasady gry.
<Vendy, przepraszam, iż tak długo musiałaś czekać, ale miałam dużo zajęć szkolnych.>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Zostaw po sobie ślad!