Pewnie znacie historie Ziry, moja przeplata się z jej historią. Żyłyśmy w tej samej watasze. Moja mama była samicą delta. Zawsze chciałam się zaprzyjaźnić z Zirą, jednak ona zawsze się ode mnie odsuwała. Kiedy jej ojciec nasłał na nas ludzi ja akurat poszłam na polowanie. Jaka ja wtedy byłam głupia! Kiedy przyszłam rodzice leżeli martwi na ziemi. Nie widziałam nikogo. Zaczełam chodzić wśród trupów i robiłam im grobowce. Jedno mnie zdziwiło... z rodziny alf była tylko samica martwa. Widocznie oni gdzies uciekli. Nigdy wczesniej nie poznałam samca alfa ale wiedziałam że jest okrutny. Biedna Zira... Chodziłam po świecie szukając Ziry. Jednak los chciał inaczej... Ojciec Ziry mnie znalazł tępił i sprawiał mi ból. Potem dowiedział się gdzie jest wataha w której mieszka Zira. Bardzo mnie dziwiło że pozwolił jej odejść... Wtedy zatrzymaliśmy się i czekaliśmy. Próbowałam uciec jednak On uderzył mnie mocno w pysk. Siedziałam cicho.Wtedy ją zobaczyłam. Szła zamyślona. Wyglądała na szczęśliwą ale też zdziwioną i troche zagubioną. Zobaczyła nas. Na poczatku przestraszyła się, ale po chwili opanowała się i skoczyła do swojego ojca. Zabiła go, ale też miała rane na gardle. Podbiegłam do niej. Zobaczyłam sylwetke wilka wychodzącego zza krzaków. Wtedy Zira się obudziła i widocznie zdziwiona pytała:
- Imanika?Aaron? Gdzie szczeniaki? Co się stało?
Bardzo się zdziwiłam słysząc "Gdzie szczeniaki?". Potem zza basiora wyszły 3 wilki dwie wadery i jeden basior. Nie rozumiałam co się dzieje ale pomogłam mu zanieść Zire chyba do jej jaskini. Zaczekałam na zewnątrz. basior po chwili wyszedł i wyjaśniliśmy sobie. Potem Aaron wrócił do jaskini. Po godzince wybiegł. Wszedłam Zira szepneła:
- przepraszam - i mnie mineła. Zdziwiona poszłam. Aaron mówił że tu jest wataha i oni do niej należą. Poszłam poszukać jakiegoś wilka bo chciałam dołączyć. Zobaczyłam jakiegoś basiora.
- Hej - powiedziałam niesmiało - jestem Imanika
- Hej, jestem? Far. Co cię tu sprowadza?
- Ja chciałabym dołączyć do watahy. Zaprowadzisz mnie do alf?
(Far?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Zostaw po sobie ślad!