Stuknęłam się w głowę łapą... Stałam się jakaś taka podobna do Ziry...
- Mam być szczera? - Zapytałam.
- Tak. - Odparł Dave.
- Wybacz, ale zarówno wizje mojego ojca, jak i moje pokazują już z kim będę. Z kimś o wiele, wiele młodszym ode mnie, a ty jesteś starszy...
- Czy wizja może się mylić?!
- Czasami tak... Ale nawet jeśliby się myliła, to nie byłabym z tobą, bo nie odwzajemniam twojego uczucia... Nic do nikogo nie czuję... Nie... - Powiedziałam. Bez słowa wybiegłam z płaczem. Nie czułam się dobrze... Pobiegłam nad rzekę... *A co, jeśli moje serce stwardnieje?! Nie chcę być na zawsze taka wredna! Co się ze mną dzieje?!* - Myślałam. Obróciłam się i zobaczyłam mojego brata...
- Wszystko widziałem i słyszałem. Moje wizje też pokazują z kim będziesz... - Powiedział pocieszając mnie.
- Teraz pewnie Dave mnie znienawidzi... - Wyjąkałam.
- Nie... Spokojnie. Masz. - Powiedział podając mi MP3. - Posłuchaj sobie Linkin Parku. - Dodał. Po 20 słuchania mojego ulubionego zespołu minutach byłam już spokojniejsza.
- Powinnam z nim porozmawiać? - Zapytałam.
- Tak... - Odparł. Niechętnie poszłam poszukać samca, który przed 40 minutami wyznał mi miłość... Znalazłam go, jak siedział przed jaskinią alf...
- Dave... - Zaczęłam. - ...czy mi wybaczysz?
< Dave? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Zostaw po sobie ślad!