Od Etan'a - C.D. opowiadania Luxi'a ''Stare dobre treningi''

Luxio był świetnym wojownikiem. Płynne ruchy, szybkie i precyzyjne w sekundę powaliłyby wroga. Mimo iż był młodszy, był doświadczony. 
-Może teraz postrzelamy z łuku?-zaproponowałem. Luxio kiwnął łbem. Uśmiechnąłem się chytrze. Nikomu o tym nie mówiłem, ale świetnie władałem łukiem.
Sięgnąłem łapą po kołczan ze strzałami. Przewiesiłem go sobie przez grzbiet. Luxio podał mi łuk.
Łuk oparłem o ramię. Wycelowałem strzałą w tarczę. Napiąłem cięciwę. Wkrótce strzała z głośnym świstem trafiła w sam środek tarczy. Luxio zagwizdał z podziwem.
-Nieźle.-powiedział. 
-Dzięki, twoja kolej.-powiedziałem.
Podałem mu łuk i strzałę Luxio również trafił w środek, ale był bliżej 9, niż 10. Poklepałem go po plecach.
-Świetnie.-powiedziałem. Luxio pokłonił się. Grzywka opadła mu na pysk. Wyglądało to śmiesznie.
-Dziękuje.-powiedział z aktorskim akcentem. Oboje zaczęliśmy się śmiać.

< Luxio? Może walka na pięści xD Twój wybór :) >

Od Selene - C.D. opowiadania Hill'a ''Młody niezwykły wilk''

Kiedyś moja mama opowiadała mi, jak dostała od taty niebieską apaszkę. Tata podarował ją mamie, zanim zostali parą. To też mógł być znak. 
-Dziękuje.-wyjąkałam. Dotknęłam łapą mojego naszyjnika. Pięknie błyszczał w promieniach słońca. Spojrzałam w górę, zachmurzenie minęło.
Poczułam ciepło. Przypomniałam sobie, że leżę obok Hill'a. Zarumieniłam się i spuściłam wzrok. Ponadto słońce zaczęło mnie ogrzewać. Poczułam zapach Hill'a. Pachniał lasem, łąką, rzeką...
-Idziesz na spacer?-zapytał po chwili Hill. Wyrwałam się z transu. -Pokaże ci moje ulubione miejsce....
-Ale... moi rodzice będą się martwić.-powiedziałam, a tak naprawdę chciałam się wymigać. Nie miałam zamiaru przysparzać Hill'owi nowych obowiązków. Nie chciałam go fatygować.
-Spokojnie, odprowadzę cię do domu; mówiłem ci to już wcześniej.-mruknął.
Wkrótce, gdzieś poszliśmy. Nie miałam pojęcia gdzie, gdyż Hill zasłonił mi oczy łapami...

< Hill? >

Zagrożenia...

Porody Kate i Daenerys opóźniają się, ale zwyczajnie nie mam czasu, sorry. Wszyscy mają czas do 3 maja z napisaniem opowiadań, dzięki którym nie wylecą z watahy. Jest haczyk - jeżeli napiszą w maju, muszą napisać dwa opowiadania lub jedno, mające 25 linijek, bez robienia Enter co zdanie lub po każdym przecinku. Niektórzy [jeżeli mam pomysł], dostaną ode mnie opowiadanie do dokończenia, żeby nie trzeba było wymyślać tematów, jeżeli ktoś nie ma pomysłu.

Zagrożone wilki [w sumie 8]

piwonia [1 wilk] - Kick, Neon, Diego, Sky, Signal, Carla, Sonea, Mond

MonAndKlau [0wilków]- Kiba, Harry, Thomas, Angel, Darcia, Garth, John, Lo, Macklemore, Matty, Nigle, Sprint, Rose

Roxanax [4 wilki] - Nasari, Riven, Selake Ratte, Marry Ratte

Luna552 [0 wilków] - Catnees

Pti [0 wilków] - Roshan, Siraj, Siraju, Sheere, Hamlet, Ty, Emily

RainbowDragon1 [2 wilki] - Kaigy, Honor

maka1313 [1 wilk] - Kori

Legenda

wilki skreślone [wilk] - właściciele zdecydowali się je usunąć [należy napisać mi poprzez komentarz, lub na howrse]

wilki zaznaczone na czerwono [wilk] - napisały opowiadanie i nie zostaną usunięte
wilki podkreślone [wilk] - mają opowiadanie do dokończenia

Od Kyi - C.D. opowiadania Midsummer Night'a ''Propozycja''

   Popatrzyłam mu głęboko w jego duże, niebieskie, świecące się oczy. Uśmiechnęłam się, a mój pysk zrobił się cały czerwony. Zrobiłam mały krok i wbiłam wzrok w ziemię. Po chwili podniosłam go i pocałowałam basiora.
 - Mam uważać to za tak? - Spytał, kiedy na chwilę przerwaliśmy.
 - Owszem. - Odpowiedziałam i znów go pocałowałam. - Kocham cię.
 - Pójdziemy powiedzieć to alfom? - Zapytał.
 - Rano. Nie zawracajmy im teraz głowy.
Usiedliśmy. Przytuliłam się do mojego partnera. Po chwili pojawiły się pierwsze obawy.
 - Kya, a co z Thunder'em? - Spytał.
 - Bardzo cię polubił. I przed naszym wyjściem, pytał się, czy Midsummer Night zostanie jego tatą. - Rzekłam.
 - A co odpowiedziałaś? - Zapytał z uśmiechem.
 - Że nie wiem. Ale miałam nadzieję, że tak się stanie.
Wilk zwrócił ku mnie głowę i uśmiechnął się.
 - Chodźmy już spać. - Rzekłam, a Midsummer Night położył się, a ja obok niego. Otulił mnie kocykiem i pocałował na dobranoc w czoło. Poczułam jak świetliki siadają mi na nosie, ale nie przejmowałam się tym. Ta noc była przepiękna...

< Midsummer Night? Co było rano? >

Od Daenerys - C.D. opowiadania Rad'a ''Nowa wataha''

Cofnęłam się o krok.
 - No tak, bo jestem... - Rzekłam. - Mimo, że jestem samotna, udało mi się to.
 - Gratuluję. Wiesz już coś o szczeniakach? - Odparł.
 - O szczeniaku. - Poprawiłam.
 - Sorry, o szczeniaku.
 - Będzie to biała wadera, bez skrzydeł. Ale będzie miała moc wyczarowywania sobie skrzydeł. - Powiedziałam.
 - Jak ją nazwiesz?
 - Scarlett.
 - Jaka będzie z charakteru?
 - Taka jak ja.
 - Czyli?
 - Eee... Sam sobie odpowiedz na to pytanie. - Uśmiechnęłam się.

< Red? >

Od Rusty'ego - Dryfujące Kamienie

   Wstałem dziś dość późno. Słońce było już prawie na środku nieba. 
 - Zaspałem! - Zawołałem, zrywając się na równe łapy. Miałem mały, chłodny magazyn pod ziemią, gdzie moje jedzenie się nie psuło. Podgryzłem trochę królika i pobiegłem do Jez. Siedziała przed jaskinią i wyczekiwała mnie. Wyhamowałem tuż przed jej pyszczkiem.
 - Dzień dobry. - Powiedziała.
 - Witaj. - Odparłem i lekko pocałowałem ją w policzek. - Spóźniłem się...
 - Wybaczę ci... - Rzekła. - Tym razem.
 - To się więcej nie powtórzy. - Uśmiechnąłem się.
Już po chwili byliśmy poza granicami watahy, gdzie postanowiliśmy poszukać czegoś nowego. Rozdzieliliśmy się i już po sześciu metrach wędrówki na zachód, zawołałem:
 - Jez! Chodź! 
Po chwili zjawiła się wadera. Jej oczom ukazał się piękny widok.

 - Nazwiemy to miejsce... Dryfującymi Kamieniami. - Rzekła.
 - Zgadzam się. Chodźmy sprawdzić, co jest tam dalej, za krzewami.

< Jez? Jakieś pomysły? :3 >

Od Inaris - Mglisty Potok

   Napięłam wszystkie swoje mięśnie, zamknęłam oczy, wciągnęłam powietrze, zacisnęłam zęby i w końcu skoczyłam w stronę nic nie podejrzewającego jelenia wirgińskiego, spokojnie skubiącego trawę i wdychającego swoim czarnym nosem świeże, leśne powietrze.
   Biegłam za nim już dobre pół godziny, gdyż byłam na prawdę głodna i musiałam coś zjeść. Kosztowało mnie to wiele energii. W końcu, kiedy byłam już poza granicami naszej pięknej watahy, potknęłam się o własne łapy i wywaliłam jak długa na soczysto-zielonej, wiosennej, młodej trawie.
 - Ach! - Zakrzyknęłam. Słyszałam kroki oddalającego się jelenia. Nagle... stanął. Zaciekawiona, pozbierałam się i ujrzałam piękny widok:

- Wow... - Wyszeptałam. - Nazwę to miejsce... Mglistym Potokiem.
Jeleń, który widoczny był za mgłą parsknął potakująco. Westchnęłam i zawróciłam, oszczędzając mój potencjalny posiłek. Wiele wilków byłoby oburzonych, ale postanowiłam mu odpuścić, ponieważ to dzięki niemu odkryłam to miejsce...
 - Gustaw! - Zawołałam, wbiegając do jaskini alf.
 - Co się stało, Inaris? - Zapytał.
 - Odnalazłam nowe miejsce!
Pokazałam mu moje odkrycie i zaproponowałam nazwę. Uśmiechnął się i rzekł:
 - Dzięki tobie , tereny watahy znów się powiększyły.

Od Gustawa - Mój stary znajomy

   Przemierzałem tereny watahy, będąc bardzo niespokojny i ruchliwy. Czekałem na powrót części watahy z tajnej akcji, której wynik tylko oni znali. Usłyszałem szelest i kroki. Tak! Ktoś stawiał łapy na trawie za krzewami. 
 - Kto tam? - Spytałem z nadzieją. Myślałem, że to któryś wilk, wracający z Ataku na Ludzi. Niestety, myliłem się i z zarośli wyskoczył pies. 

Był mieszańcem Border Collie, najmądrzejszej rasy na świecie. Kojarzyłem go skądś...
 - Gustaw! - Szczeknął radośnie.
 - Robin? - Spytałem, lekko przekrzywiając głowę.
 - Stary, jak miło cię widzieć!
 - Nie wierzę, że to jesteś ty! Tyle lat! 
 - Jestem tylko przejazdem, ale coś ciekawego widziałem.
 - Mianowicie?
 - Czarna wadera z zielonymi znaczeniami i grzywką, podążała w tą stronę. A wraz z nią bułany koń fiordzki o czerwonych oczach.
 - I co w związku z tym?
 - Niewiele. Jestem pewien, że będą chcieli dołączyć do watahy.
 - To świetnie. 
 - I tyle. Żegnaj, przyjacielu.
 - Obyśmy się jeszcze zobaczyli! - Krzyknąłem na koniec.

Koniec Ataku na Ludzi!

Wilki, które biały udział w tajnej operacji, wróciły do watahy.

Było mało opowiadań, ale jakieś były.

Przysyłajcie propozycje na nowe tematy!

Któryś z pewnością zostanie wybrany...

Ale nic z demonami, wojną... Jakiś luźny, wyciszający.

Tylko takie będą akceptowane. 

Piszcie wilki!

Od Kate - C.D. opowiadania Humphrey'a ''Imiona''

 - Dobrze. Jeden wilk musi się nazywać Sugar! - Powiedział Humphrey. Nie byłam zachwycona takim imieniem dla mojego szczeniaka...
 - To znaczy cukier, nie? To przecież głupie i zupełnie nie trafne imię. - Mówiłam.
 - Tak? A jakie ty masz pomysły? - Zapytał.
 - Jednego nazwiemy Loran.
 - Nie pytałaś mnie o zgodę. Jeden Sugar, drugi Loran. I wszyscy szczęśliwi.
 - Ale... - Chciałam zaprotestować, lecz Huphrey był szybszy.
 - Żadnych ''ale''! 
 - No dobrze... - Przewróciłam oczami. - A dla wadery kto wymyśli?
 - Try. Taki ja mam pomysł. A ty?
 - Desert. - Odpowiedziałam.
 - Czyli spróbuj i pustynia? Taa... Super pomysły. 
 - Ale jakby połączyć je w jeden.
 - Des...Tra... Destra! - Zakrzyknęliśmy wspólnie.
Właśnie w taki sposób wymyśliliśmy naszemu potomstwu imiona.