Ojciec wygnał mojego brata, Pattona z naszej watahy. Wściekłam się na niego i uciekłam po śladach brata. Ślady prowadziły do jakiejś góry. Nagle zobaczyłam jakiegoś wilka. Podbiegłam...
- Witaj, co to za góra?
- To Krwawe Wzgórze.
- Czy nie mieszka tam taki 2 letni samiec, Patton?
- Owszem, jest członkiem mojej watahy.
- Czy ja też mogę dołączyć?
- Ależ oczywiście, ale najpierw może się przedstaw.
- Jestem Roxy, a Patton to mój brat. A ty powiedz coś o sobie.
- Jestem Gustaw, i założyłem tą watahę.
- A tak z ciekawości, czy jest ktoś jeszcze poza tobą i moim bratem?
- Ginewra i Makka.
- Chętnie je poznam...
- To chodź za mną. - Poszłam za wilkiem na szczyt góry, gdzie zobaczyłam mojego brata, i dwie wilczyce.
- To jest Roxy, i od dziś należy do watahy!
- Cześć, jestem Makka!
- Witaj, jestem Ginewra.
- Miło was poznać, ale...
- Roxy?!
- Patton!
- Siostro, jak dobrze Cię widzieć!
poniedziałek, 11 marca 2013
Od Makki- Jak tu dotarłam
Dziś postanowiłam wybrać się na polowanie, zobaczyłam stadko saren i zaczęłam się skradać. Gdy byłam już wystarczająco blisko skoczyłam, ale nie widziałam, że był tam jeszcze inny wilk, który również skoczył. Wypatrzyliśmy tego samego osobnika i zdeżyliśmy się...
- Najmocniej przepraszam. - Odezwał się wilk...
- Nie, to ja przepraszam.
- Jak się nazywasz?
- Makka, a ty?
- Gustaw.
- Jest może w okolicy jakaś wataha, jeśli mogę spytać?
- Tak, wataha Krwawego Wzgórza.
- Należysz do niej?
- Jestem jej założycielem.
- Ile liczy członków?
- Razem ze mną to trzech.
- A kto tu jeszcze jest?
- Taka biała samica, Ginewra i taki szary samiec, Patton.
- Taki z czerwono czarnymi włosami?
- Tak.
- Znam go!
- Skąd?
- Z poprzedniej watahy.
- Rozumiem. - Powiedział z innym tonem Gustaw. Reszta dnia upłynęła mi miło i przyjemnie wśród nowych przyjaciół.
- Najmocniej przepraszam. - Odezwał się wilk...
- Nie, to ja przepraszam.
- Jak się nazywasz?
- Makka, a ty?
- Gustaw.
- Jest może w okolicy jakaś wataha, jeśli mogę spytać?
- Tak, wataha Krwawego Wzgórza.
- Należysz do niej?
- Jestem jej założycielem.
- Ile liczy członków?
- Razem ze mną to trzech.
- A kto tu jeszcze jest?
- Taka biała samica, Ginewra i taki szary samiec, Patton.
- Taki z czerwono czarnymi włosami?
- Tak.
- Znam go!
- Skąd?
- Z poprzedniej watahy.
- Rozumiem. - Powiedział z innym tonem Gustaw. Reszta dnia upłynęła mi miło i przyjemnie wśród nowych przyjaciół.
Od Pattona- Jak tu dotarłem
Dziś rano mialem zamiar dołączyć do jakiejś watahy. W oddali zobaczyłem dwa wilki. Jeden był taki niebieskawy, drugi biały. Podszedłem...
- Witam.
- Kim jesteś? - Zapytał niebieskawy wilk.
- Jestem Patton, a wy?
- Ja jestem Ginewra, a to Gustaw. - Odezwała się biała wilczyca.
- Tak się składa, że szukam watahy...
- A my szukamy członków.
- Możecie mnie przyjąć?
<Gustaw>
- Witam.
- Kim jesteś? - Zapytał niebieskawy wilk.
- Jestem Patton, a wy?
- Ja jestem Ginewra, a to Gustaw. - Odezwała się biała wilczyca.
- Tak się składa, że szukam watahy...
- A my szukamy członków.
- Możecie mnie przyjąć?
<Gustaw>
Od Ginewry- Jak tu dotarłam
Od dzisiaj rano aż do wieczora słuchałam wycia pewnego wilka, który prowadził z kimś ciekawą rozmowę. Postanowiłam podążać za glosem wilka. Był blisko. Ukryłam się w krzakach, wilk usłyszał ich szelest i zaczał się rozglądać. Było widać, że należy do tych ostrożniejszych...
- Wyjdź! Pokaż się! - krzyczł krążąc w kółko. Wyszłam z krzaków, zobaczyłam go z przodu i...
- Gustaw?! - Zapyatałam z niedowieżaniem...
- Ginewra?
- To ty! - I skoczyłam do niego.
- Co ty tu robisz? - Pyatał
- Szukam jakiejś watahy...
- Chcesz dołączyć do mojej?
- Tak. Pokaż mi wszystko.
- To wszystko... Niestety, będziemy musieli stoczyć....
- wojnę?
- Niestety tak...
- Poleje się krew...
- Niestety...
- Na pewno da się to załatwić w inny sposób...
- Ty i twoje zdolności negocjacji i biznesu...
- Jeszcze to pamiętasz?
- Szkołę? Aż za dobrze. Wszyscy wredni.
- Jak się tutaj znalazłeś? Co tu robisz?
<Gustaw>
- Wyjdź! Pokaż się! - krzyczł krążąc w kółko. Wyszłam z krzaków, zobaczyłam go z przodu i...
- Gustaw?! - Zapyatałam z niedowieżaniem...
- Ginewra?
- To ty! - I skoczyłam do niego.
- Co ty tu robisz? - Pyatał
- Szukam jakiejś watahy...
- Chcesz dołączyć do mojej?
- Tak. Pokaż mi wszystko.
- To wszystko... Niestety, będziemy musieli stoczyć....
- wojnę?
- Niestety tak...
- Poleje się krew...
- Niestety...
- Na pewno da się to załatwić w inny sposób...
- Ty i twoje zdolności negocjacji i biznesu...
- Jeszcze to pamiętasz?
- Szkołę? Aż za dobrze. Wszyscy wredni.
- Jak się tutaj znalazłeś? Co tu robisz?
<Gustaw>
P a t t o n
''Nie umiem znaleźć w sobie światła nawet w świetle dnia.''
podstawowe informacje
Imię: Patton
Pseudonim: Patt
Klan: Fortis Corde
Przydomek: FireBlood
Płeć: Samiec
Wiek: 96 księżyców
Ranga: ★★★
Stanowisko: Zastępca przywódców, Dowódca najemników
Typ: Wilk Księżycowy
Rasa: Wilk Snów
Głos: X [Oliver Sykes z Bring Me The Horizon]
***
opis wilka
Charakter: Patton jest wilkiem, którego można określić mianem rozdartego. Posiada coś w rodzaju dwóch osobowości, jednak nie jest to rozdwojenie jaźni. Jego charaktery są kreowane przez jego rasę, pochodzenie i naturę, a także przez otoczenie, dla którego postanowił się zmienić, by w końcu zaakceptować siebie i przestać ubolewać nad własnym losem. Tak więc Patt'a można porównać do księżyca, posiada dwie strony - jasną i ciemną.
Na początek, jeśli chodzi o stronę, z którą Patton zaciekle walczy, i która ukazuje się niestety coraz częściej, powoli przejmując kontrolę nad umysłem wilka - czyli ciemna, demoniczna strona. W drzewie genealogicznym samca można doszukać się wielu demonów, złych duchów, bestii - a on jest jedną z nich. Na szczęście posiada dwa ciała, które zmieniają się w zależności od jego nastroju, więc można łatwo rozpoznać, kiedy należy uciekać. Patton pod tą formą jest w pełni świadomy tego, co robi. Staje się prawdziwą maszyną do zabijania, wilkiem rodem z Cecidisti Stellae, bez uczuć i serca. Nie ma litości, potrafiłby zabić nawet dawnego przyjaciela, czy członka Klanu, jednak nigdy nie zrobiłby tego bez powodu. Jeśli jednak chodzi o wilki, z którymi nie jest w żaden sposób związany, chętnie zabije je tak po prostu, jedynie dla własnej przyjemności. W tej postaci nie ukazuje absolutnie żadnych emocji, nie ogarnia go też szaleństwo typowego psychopaty. Jest nad wyraz spokojny i stonowany, jednak często również wulgarny i sarkastyczny. Nie panuje nad tym, kiedy zmieni się z powrotem w "normalnego" wilka, choć tak naprawdę to jest właśnie jego normalna forma, jednak stara się ją ukrywać, podobnie jak swoje pochodzenie i typ.
Kiedy już uda mu się ujarzmić swoją demoniczną stronę, staje się zwykłym wilkiem. Zmienia się jego wygląd i jest on o wiele bardziej normalny. Jako zwykły wilk Patton jest przede wszystkim wilkiem bardzo pomocnym, nigdy nie pozostawia nikogo w potrzebie, angażuje się również w sprawy nie tylko swojego Klanu, ale również pozostałych. Chce dla wszystkich jak najlepiej, a ponieważ jest pracoholikiem, stale szuka sobie jakiegoś zajęcia. Wszędzie go pełno, co dla niektórych jest nieco uciążliwe. Na szczęście przy tym bieganiu po terenach nie zrywa kwiatuszków i nie rozmawia z roślinkami - jest pesymistą, nad wyraz spokojnym i poważnym. Owszem, czasem chętnie pożartuje w większym gronie, jednak generalnie interesują go niewielkie grupki wilków o dość doświadczonych i przepełnionych wiedzą umysłach, gdyż on sam się do takich zalicza. Chociaż nie widać po nim, ma o wiele więcej księżyców, niż może się wydawać - regularnie pije jednak eliksir odmładzający, który nie zabiera mu zdobytych doświadczeń. Poza tym, jako demon, można powiedzieć, iż nie postarza się ciałem i wiekiem, a jedynie duchem, co też nie jest prawdą w stu procentach. Ogólnie bycie demonem to rzecz dość zawiła i lepiej jej nie rozkopywać, szczególnie, że każdy z nich jest inny. Patt to wilk honorowy, walczący dzielnie do końca, odważny i lojalny. Część z tych cech nie zanika nawet, gdy kontrolę przejmuje jego ciemniejsza strona. Postanowił odmienić swój charakter przez Makkę, swoją partnerkę. Jest to Wilczyca Słoneczna i musiał okiełznać swoją naturę, aby nie zrobić jej krzywdy - cóż, miłość nie wybiera. Najczęściej więc, daje się "wyszaleć" swojej ciemnej stronie pod nieobecność partnerki, lub na samotnych wyprawach, które są czymś w rodzaju "rytuału" dla Patt'a.
Sprawność: Patton, poza posiadaniem dwóch osobowości jest powszechnie kojarzony ze sportem, a dokładniej ze swoją prędkością. Posiada moce, które dodatkowo zwiększają jego prędkość, jednak nawet bez nich może się nazwać wilkiem przodującym w tej kategorii, nie tylko poza Klanem. W całej Watasze, przez wiele lat nie było wilka szybszego od niego, choć były wilki, które mogły się z nim mierzyć. Tak więc, szybkość to jego największy atut. Jeśli chodzi o siłę, generalnie nie ma jej tyle, ile chciałby mieć. Jego ciemna strona posiada jej dwa razy więcej, niż jasna, natomiast jasna nie jest dobra w ogóle w ciężkich atakach, cechuje się bardzo szybkim i precyzyjnym stylem walki, a także mnóstwem uników i innych akrobacji. Można stąd wywnioskować, że Patton jest również zwinny i dokładny w swoich działaniach. Posiada genialną wręcz kondycję i jest niezwykle skoczny, dobrze radzi sobie też ze wspinaczką, czego nie można niestety powiedzieć o pływaniu. Potrafi pływać, jednak o wiele bardziej woli latać, a jako iż posiada skrzydła, jest to jak najbardziej możliwe.
Aparycja: Zależy, o której rozmawiamy formie. Obie posiadają cechy wspólne, którymi są umaszczenie czarno-szare, włosy czarno-czerwone, które w formie demona są dłuższe, a także skrzydła, w formie demona nie posiadają piór, a mają typ nietoperza. Zwykła forma charakteryzuje się różnymi bransoletami na łapach, najczęściej w kolorze czerwonym, natomiast ta gorsza forma ma o wiele więcej ozdób, a cały wilk otoczony jest magiczną poświatą. W obu przypadkach oczy samca pozostają złote, jednak pod wpływem światła mogą zmienić swój kolor na pomarańczowy - kiedy wilk znajduje się w cieniu, są złote, a kiedy wychodzi na słońce, przybierają drugi kolor. Posiada on szczupłą sylwetkę i nie ma chyba ani grama tłuszczu, pomimo niewielkiej wagi jest doskonale umięśniony. Kiedy kontrolę przejmuje ciemna strona, staje się nieco cięższy. W obu formach jest bardzo wysoki, jak na wilka, można się nawet pokusić, że jest jednym z najwyższych basiorów.
Znaki szczególne: Liczne ozdoby zarówno w pierwszej, jak i drugiej formie, długa, czerwono-czarna grzywka i piękne, złoto-pomarańczowe oczy.
Lubi: Przede wszystkim sport, a konkretniej bieganie; jakieś zajęcia, najlepiej takie, które w jakiś sposób pomagają innym; szpiegostwo; walkę; swoje moce; latanie; spędzanie czasu z wilkami, które lubi; samotność; filozoficzne przemyślenia
Nie lubi: Swojej demonicznej strony; nudy; braku ruchu; idiotów; kiedy ma załamania - co zdarza mu się często, nie podoba mu się okazywanie słabości, którego się wówczas dopuszcza; tłumów; hałasu; znęcania się nad innymi - tylko w formie zwykłej
Inne: Patton, oprócz tego, że jest Wilkiem Księżycowym, jest także demonem, jedną z piekielnych istot, można z tego wywnioskować, że jest spokrewniony przykładowo z Cerberem. Choć pochodzi z piekieł, pierwszy raz na ziemi pojawił się w USA i tam przyszedł na świat jako wilk, a nie demon, dlatego to miejsce jest umownym miejscem jego pochodzenia.
Pochodzenie: Ameryka Północna, USA, stan Texas, Houston
Historia: Zrodził się z gniewu i negatywnych emocji innych wilków, w piekielnych odmętach. Co ciekawe, została mu przyznana rodzina, która podobnie jak on, zrodziła się z podobnych emocji. Jako młody demon nie za bardzo rozumiał, do jakich celów został przeznaczony, jednak realia jego świata szybko zostały mu uświadomione. Był jedynie marionetką największego demona, czyli Lucyfera. Należał do jednego z jego legionów i był przeznaczony do zbierania złych emocji, zabijania ziemskich wilków i kradnięcia dusz. Dusze były karmą dla demonów, jednak większość zostawała składana Lucyferowi, który w zamian nie kończył demonicznego życia swoich pachołków. Można więc powiedzieć, że Patton był jakby piekielnym dostawcą pizzy, czy kimś w tym rodzaju. W końcu jednak przydzielono mu misję na ziemi, a dokładniej zgładzenie jednego z największych demonów, który uciekł od swego pana. Patton nie miał na jego temat żadnych informacji, jednak ostatecznie uznał, że i tak wszystkiego się dowie, ponieważ przed opuszczeniem piekła został wyszkolony na świetnego szpiega, zdobywcę informacji. Lucyfer zsyłając wilka na ziemię dał mu również specjalną umiejętność, jaką była niezwykła szybkość. Z tymi dwoma darami, czyli talentem szpiegowskim i prędkością, urodził się na Ziemi jako zwykły wilk. Rodzice odrzucili go, ponieważ szybko wyszły na jaw jego cechy demona. Jako szczeniak nie był w stanie panować nad swoimi formami i przez większość czasu miał jednak demoniczną formę. Wygnano go za to z watahy. Żył na własną łapę i trafił do pewnej grupy wilków, która przypominała Klan Cecidisti Stellae. Tam jeszcze bardziej podszkolili go jako szpiega i wypuścili w wieku kilkunastu księżyców. Resztę szczenięcych chwil spędził sam, szkoląc się w polowaniu i walce. Był bardzo ambitnym, młodym demonkiem.
Pewnego razu w jego życiu zaszła wielka zmiana, dzięki której postanowił zapanować nad swoją ciemną stroną, nie mając pojęcia o jasnej. Spotkał wilczycę, w której zakochał się od pierwszego wejrzenia. Niestety, zaliczała się ona do jego wrogów, bo była Wilkiem Słonecznym. Zdał sobie sprawę, że prawdopodobnie nie będzie go chciała... Dlatego nauczył się nad sobą panować i odkrył swoją jasną stronę, która była ukrywa głęboko w nim i którą zyskał, kiedy Lucyfer zsyłał go na ziemię. Był to efekt uboczny, najpewniej niechciany przez Władcę Patt'a. Dzięki odkryciu tej strony Patton zbuntował się dołączył do Watahy Krwawego Wzgórza, zapominając o swoim zadaniu. Makka została jego partnerką i życie świetnie mu się ułożyło. W tej Watasze jest od jej zarania, od pierwszego dnia istnienia. Przez ten czas zdobył masę doświadczeń, dzięki którym potrafi się teraz wypowiedzieć na każdy temat i stosuje obszerną wiedzę również w praktyce. Jeśli chodzi o historię Watahy, można się od niego dowiedzieć więcej, niż z jakiejkolwiek kroniki.
***
zdolności magiczne
Żywioł: Ogień, Mrok
Żywioł dodatkowy: -
Moce główne: Piekielna Prędkość, czyli po prostu prędkość demona, większa od prędkości dźwięku, czy światła; Podpalanie i ogólna władza nad ogniem; Ognisty bicz, który tworzy się na jego życzenie, jest odporny na wodę i można nim zabić kilka wilków naraz (sprawdza się też w zabawach erotycznych); Zamiana w cień i możliwość latania w tej postaci (moc można połączyć z Piekielną Prędkością); Dotyk Śmierci - każdy cios otrzymany od Patt'a powoduje u przeciwnika miejscowe skażenie, jeśli cios zostanie wymierzony w klatkę piersiową lub głowę, wilk natychmiast umiera; Bomba Dymna - z pyska Patt'a wydobywa się dym, który jest w stanie robić za zasłonę dymną, bądź jako trucizna na wilka w pobliżu, wystarczy jego chuchnięcie, aby umarły wszystkie stworzenia w jego obrębie.
Moce specjalne:
***
relacje z innymi
Partner: Makka
Rodzice: Tak naprawdę nie miał rodziców, jednak powiedzmy, że kiedy już ich "otrzymał", ci postanowili go odrzucić, więc w sumie nigdy ich nie miał xd
Rodzina: Niestety brak, liczy na zmianę
Potomstwo: Verdana
Najlepszy przyjaciel: Stracił go dawno temu i nie wie, czy ktokolwiek będzie w stanie zająć jego miejsce
Przyjaciele: Poza Makką, chyba nie ma. Kiedyś miał ich wiele, teraz próbuje zbudować nowe przyjaźnie
Wrogowie: Oj, jest ich zdecydowanie zbyt wiele, aby ich wymieniać
Mistrz: Można powiedzieć, że mistrzem były wszystkie przeszkody w jego życiu, które musiał ominąć
Uczeń: | Dawny: Rainbow, nie żyje; Aravel, nie żyje | Obecny: Sam, Hidden |
Ofiara: Bój się, bo może paść właśnie na ciebie! Hihi :3
***
statystyki
Miejsce zamieszkania: Mgliste Góry - zamieszkuje wraz z Makką i Verdaną największą w tamtym miejscu jaskinię, wydrążoną wewnątrz jednej z gór. Jest to wielka, wielopokojowa jaskinia, w której znajdują się liczne różowe kryształy.
Data dołączenia: 11 marzec 2013
Urodziny: 31 dzień lata
Kamienie Mocy: 6.250.000
LVL: 35 [do lvl up zostało: 700]
EXP: | Ogólnie: 14150 | Wykorzystano: 14150 | Zostało: 0 |
Umiejętności: | Walka: 4400 | Polowanie: 3250 | Magia: 3250 | Umysł: 3250 |
Ekwipunek: Dziennik Wojownika I, II, III; Oczami Ofiary I, II, III, Księga Czarów I, II, III, Spiski i strategie I, II, III
Osiągnięcia: Brak
Stan: Bardzo dobry [100 HP]
Choroby/uczulenia: Aktualnie brak.
Zbroja: Brak
Broń: Brak
Towarzysz: Brak
Kontakt: | Howrse: KJK | email: KJKwilk@gmail.com |
Imię: Patton
Pseudonim: Patt
Klan: Fortis Corde
Przydomek: FireBlood
Płeć: Samiec
Wiek: 96 księżyców
Ranga: ★★★
Stanowisko: Zastępca przywódców, Dowódca najemników
Typ: Wilk Księżycowy
Rasa: Wilk Snów
Głos: X [Oliver Sykes z Bring Me The Horizon]
***
opis wilka
Charakter: Patton jest wilkiem, którego można określić mianem rozdartego. Posiada coś w rodzaju dwóch osobowości, jednak nie jest to rozdwojenie jaźni. Jego charaktery są kreowane przez jego rasę, pochodzenie i naturę, a także przez otoczenie, dla którego postanowił się zmienić, by w końcu zaakceptować siebie i przestać ubolewać nad własnym losem. Tak więc Patt'a można porównać do księżyca, posiada dwie strony - jasną i ciemną.
Na początek, jeśli chodzi o stronę, z którą Patton zaciekle walczy, i która ukazuje się niestety coraz częściej, powoli przejmując kontrolę nad umysłem wilka - czyli ciemna, demoniczna strona. W drzewie genealogicznym samca można doszukać się wielu demonów, złych duchów, bestii - a on jest jedną z nich. Na szczęście posiada dwa ciała, które zmieniają się w zależności od jego nastroju, więc można łatwo rozpoznać, kiedy należy uciekać. Patton pod tą formą jest w pełni świadomy tego, co robi. Staje się prawdziwą maszyną do zabijania, wilkiem rodem z Cecidisti Stellae, bez uczuć i serca. Nie ma litości, potrafiłby zabić nawet dawnego przyjaciela, czy członka Klanu, jednak nigdy nie zrobiłby tego bez powodu. Jeśli jednak chodzi o wilki, z którymi nie jest w żaden sposób związany, chętnie zabije je tak po prostu, jedynie dla własnej przyjemności. W tej postaci nie ukazuje absolutnie żadnych emocji, nie ogarnia go też szaleństwo typowego psychopaty. Jest nad wyraz spokojny i stonowany, jednak często również wulgarny i sarkastyczny. Nie panuje nad tym, kiedy zmieni się z powrotem w "normalnego" wilka, choć tak naprawdę to jest właśnie jego normalna forma, jednak stara się ją ukrywać, podobnie jak swoje pochodzenie i typ.
Kiedy już uda mu się ujarzmić swoją demoniczną stronę, staje się zwykłym wilkiem. Zmienia się jego wygląd i jest on o wiele bardziej normalny. Jako zwykły wilk Patton jest przede wszystkim wilkiem bardzo pomocnym, nigdy nie pozostawia nikogo w potrzebie, angażuje się również w sprawy nie tylko swojego Klanu, ale również pozostałych. Chce dla wszystkich jak najlepiej, a ponieważ jest pracoholikiem, stale szuka sobie jakiegoś zajęcia. Wszędzie go pełno, co dla niektórych jest nieco uciążliwe. Na szczęście przy tym bieganiu po terenach nie zrywa kwiatuszków i nie rozmawia z roślinkami - jest pesymistą, nad wyraz spokojnym i poważnym. Owszem, czasem chętnie pożartuje w większym gronie, jednak generalnie interesują go niewielkie grupki wilków o dość doświadczonych i przepełnionych wiedzą umysłach, gdyż on sam się do takich zalicza. Chociaż nie widać po nim, ma o wiele więcej księżyców, niż może się wydawać - regularnie pije jednak eliksir odmładzający, który nie zabiera mu zdobytych doświadczeń. Poza tym, jako demon, można powiedzieć, iż nie postarza się ciałem i wiekiem, a jedynie duchem, co też nie jest prawdą w stu procentach. Ogólnie bycie demonem to rzecz dość zawiła i lepiej jej nie rozkopywać, szczególnie, że każdy z nich jest inny. Patt to wilk honorowy, walczący dzielnie do końca, odważny i lojalny. Część z tych cech nie zanika nawet, gdy kontrolę przejmuje jego ciemniejsza strona. Postanowił odmienić swój charakter przez Makkę, swoją partnerkę. Jest to Wilczyca Słoneczna i musiał okiełznać swoją naturę, aby nie zrobić jej krzywdy - cóż, miłość nie wybiera. Najczęściej więc, daje się "wyszaleć" swojej ciemnej stronie pod nieobecność partnerki, lub na samotnych wyprawach, które są czymś w rodzaju "rytuału" dla Patt'a.
Sprawność: Patton, poza posiadaniem dwóch osobowości jest powszechnie kojarzony ze sportem, a dokładniej ze swoją prędkością. Posiada moce, które dodatkowo zwiększają jego prędkość, jednak nawet bez nich może się nazwać wilkiem przodującym w tej kategorii, nie tylko poza Klanem. W całej Watasze, przez wiele lat nie było wilka szybszego od niego, choć były wilki, które mogły się z nim mierzyć. Tak więc, szybkość to jego największy atut. Jeśli chodzi o siłę, generalnie nie ma jej tyle, ile chciałby mieć. Jego ciemna strona posiada jej dwa razy więcej, niż jasna, natomiast jasna nie jest dobra w ogóle w ciężkich atakach, cechuje się bardzo szybkim i precyzyjnym stylem walki, a także mnóstwem uników i innych akrobacji. Można stąd wywnioskować, że Patton jest również zwinny i dokładny w swoich działaniach. Posiada genialną wręcz kondycję i jest niezwykle skoczny, dobrze radzi sobie też ze wspinaczką, czego nie można niestety powiedzieć o pływaniu. Potrafi pływać, jednak o wiele bardziej woli latać, a jako iż posiada skrzydła, jest to jak najbardziej możliwe.
Aparycja: Zależy, o której rozmawiamy formie. Obie posiadają cechy wspólne, którymi są umaszczenie czarno-szare, włosy czarno-czerwone, które w formie demona są dłuższe, a także skrzydła, w formie demona nie posiadają piór, a mają typ nietoperza. Zwykła forma charakteryzuje się różnymi bransoletami na łapach, najczęściej w kolorze czerwonym, natomiast ta gorsza forma ma o wiele więcej ozdób, a cały wilk otoczony jest magiczną poświatą. W obu przypadkach oczy samca pozostają złote, jednak pod wpływem światła mogą zmienić swój kolor na pomarańczowy - kiedy wilk znajduje się w cieniu, są złote, a kiedy wychodzi na słońce, przybierają drugi kolor. Posiada on szczupłą sylwetkę i nie ma chyba ani grama tłuszczu, pomimo niewielkiej wagi jest doskonale umięśniony. Kiedy kontrolę przejmuje ciemna strona, staje się nieco cięższy. W obu formach jest bardzo wysoki, jak na wilka, można się nawet pokusić, że jest jednym z najwyższych basiorów.
Znaki szczególne: Liczne ozdoby zarówno w pierwszej, jak i drugiej formie, długa, czerwono-czarna grzywka i piękne, złoto-pomarańczowe oczy.
Lubi: Przede wszystkim sport, a konkretniej bieganie; jakieś zajęcia, najlepiej takie, które w jakiś sposób pomagają innym; szpiegostwo; walkę; swoje moce; latanie; spędzanie czasu z wilkami, które lubi; samotność; filozoficzne przemyślenia
Nie lubi: Swojej demonicznej strony; nudy; braku ruchu; idiotów; kiedy ma załamania - co zdarza mu się często, nie podoba mu się okazywanie słabości, którego się wówczas dopuszcza; tłumów; hałasu; znęcania się nad innymi - tylko w formie zwykłej
Inne: Patton, oprócz tego, że jest Wilkiem Księżycowym, jest także demonem, jedną z piekielnych istot, można z tego wywnioskować, że jest spokrewniony przykładowo z Cerberem. Choć pochodzi z piekieł, pierwszy raz na ziemi pojawił się w USA i tam przyszedł na świat jako wilk, a nie demon, dlatego to miejsce jest umownym miejscem jego pochodzenia.
Pochodzenie: Ameryka Północna, USA, stan Texas, Houston
Historia: Zrodził się z gniewu i negatywnych emocji innych wilków, w piekielnych odmętach. Co ciekawe, została mu przyznana rodzina, która podobnie jak on, zrodziła się z podobnych emocji. Jako młody demon nie za bardzo rozumiał, do jakich celów został przeznaczony, jednak realia jego świata szybko zostały mu uświadomione. Był jedynie marionetką największego demona, czyli Lucyfera. Należał do jednego z jego legionów i był przeznaczony do zbierania złych emocji, zabijania ziemskich wilków i kradnięcia dusz. Dusze były karmą dla demonów, jednak większość zostawała składana Lucyferowi, który w zamian nie kończył demonicznego życia swoich pachołków. Można więc powiedzieć, że Patton był jakby piekielnym dostawcą pizzy, czy kimś w tym rodzaju. W końcu jednak przydzielono mu misję na ziemi, a dokładniej zgładzenie jednego z największych demonów, który uciekł od swego pana. Patton nie miał na jego temat żadnych informacji, jednak ostatecznie uznał, że i tak wszystkiego się dowie, ponieważ przed opuszczeniem piekła został wyszkolony na świetnego szpiega, zdobywcę informacji. Lucyfer zsyłając wilka na ziemię dał mu również specjalną umiejętność, jaką była niezwykła szybkość. Z tymi dwoma darami, czyli talentem szpiegowskim i prędkością, urodził się na Ziemi jako zwykły wilk. Rodzice odrzucili go, ponieważ szybko wyszły na jaw jego cechy demona. Jako szczeniak nie był w stanie panować nad swoimi formami i przez większość czasu miał jednak demoniczną formę. Wygnano go za to z watahy. Żył na własną łapę i trafił do pewnej grupy wilków, która przypominała Klan Cecidisti Stellae. Tam jeszcze bardziej podszkolili go jako szpiega i wypuścili w wieku kilkunastu księżyców. Resztę szczenięcych chwil spędził sam, szkoląc się w polowaniu i walce. Był bardzo ambitnym, młodym demonkiem.
Pewnego razu w jego życiu zaszła wielka zmiana, dzięki której postanowił zapanować nad swoją ciemną stroną, nie mając pojęcia o jasnej. Spotkał wilczycę, w której zakochał się od pierwszego wejrzenia. Niestety, zaliczała się ona do jego wrogów, bo była Wilkiem Słonecznym. Zdał sobie sprawę, że prawdopodobnie nie będzie go chciała... Dlatego nauczył się nad sobą panować i odkrył swoją jasną stronę, która była ukrywa głęboko w nim i którą zyskał, kiedy Lucyfer zsyłał go na ziemię. Był to efekt uboczny, najpewniej niechciany przez Władcę Patt'a. Dzięki odkryciu tej strony Patton zbuntował się dołączył do Watahy Krwawego Wzgórza, zapominając o swoim zadaniu. Makka została jego partnerką i życie świetnie mu się ułożyło. W tej Watasze jest od jej zarania, od pierwszego dnia istnienia. Przez ten czas zdobył masę doświadczeń, dzięki którym potrafi się teraz wypowiedzieć na każdy temat i stosuje obszerną wiedzę również w praktyce. Jeśli chodzi o historię Watahy, można się od niego dowiedzieć więcej, niż z jakiejkolwiek kroniki.
***
zdolności magiczne
Żywioł: Ogień, Mrok
Żywioł dodatkowy: -
Moce główne: Piekielna Prędkość, czyli po prostu prędkość demona, większa od prędkości dźwięku, czy światła; Podpalanie i ogólna władza nad ogniem; Ognisty bicz, który tworzy się na jego życzenie, jest odporny na wodę i można nim zabić kilka wilków naraz (sprawdza się też w zabawach erotycznych); Zamiana w cień i możliwość latania w tej postaci (moc można połączyć z Piekielną Prędkością); Dotyk Śmierci - każdy cios otrzymany od Patt'a powoduje u przeciwnika miejscowe skażenie, jeśli cios zostanie wymierzony w klatkę piersiową lub głowę, wilk natychmiast umiera; Bomba Dymna - z pyska Patt'a wydobywa się dym, który jest w stanie robić za zasłonę dymną, bądź jako trucizna na wilka w pobliżu, wystarczy jego chuchnięcie, aby umarły wszystkie stworzenia w jego obrębie.
Moce specjalne:
- Księżycowa Natura - Patton jest wilczym demonem i może zmienić postać ze zwykłego wilka, na właśnie demona. Nie jest to do końca moc, a właściwie skutek jego totalnego rozdwojenia charakterów, jednak z drugiej strony można to nazwać mocą, gdyż w pewien sposób panuje nad swoją dziwną przypadłością. Innymi słowy, zmiana formy ze zwykłej na demona i odwrotnie.
- Połykacz Dusz - wilk, ponieważ jest demonem, musi sobie raz na jakiś czas dostarczyć energii w postaci jakiejś duszy. Za pomocą niezwykle głośnego wrzasku, nakazuje duszy danej istoty, aby opuściła jej ciało, a następnie ją pożera. Jest to łatwy sposób na zabójstwo, jednak może użyć tej mocy tylko na jednym stworzeniu w ciągu dnia.
- Bazyliszek - za pomocą jednego spojrzenia może zamienić wilka w kamień, musi się on jednak znajdować dość blisko i patrzeć mu się w oczy przynajmniej kilka sekund. Może tej mocy używać przez nieograniczony czas, nie jest ona również męcząca, a zamiana w kamień jest trwała.
***
relacje z innymi
Partner: Makka
Rodzice: Tak naprawdę nie miał rodziców, jednak powiedzmy, że kiedy już ich "otrzymał", ci postanowili go odrzucić, więc w sumie nigdy ich nie miał xd
Rodzina: Niestety brak, liczy na zmianę
Potomstwo: Verdana
Najlepszy przyjaciel: Stracił go dawno temu i nie wie, czy ktokolwiek będzie w stanie zająć jego miejsce
Przyjaciele: Poza Makką, chyba nie ma. Kiedyś miał ich wiele, teraz próbuje zbudować nowe przyjaźnie
Wrogowie: Oj, jest ich zdecydowanie zbyt wiele, aby ich wymieniać
Mistrz: Można powiedzieć, że mistrzem były wszystkie przeszkody w jego życiu, które musiał ominąć
Uczeń: | Dawny: Rainbow, nie żyje; Aravel, nie żyje | Obecny: Sam, Hidden |
Ofiara: Bój się, bo może paść właśnie na ciebie! Hihi :3
***
statystyki
Miejsce zamieszkania: Mgliste Góry - zamieszkuje wraz z Makką i Verdaną największą w tamtym miejscu jaskinię, wydrążoną wewnątrz jednej z gór. Jest to wielka, wielopokojowa jaskinia, w której znajdują się liczne różowe kryształy.
Data dołączenia: 11 marzec 2013
Urodziny: 31 dzień lata
Kamienie Mocy: 6.250.000
LVL: 35 [do lvl up zostało: 700]
EXP: | Ogólnie: 14150 | Wykorzystano: 14150 | Zostało: 0 |
Umiejętności: | Walka: 4400 | Polowanie: 3250 | Magia: 3250 | Umysł: 3250 |
Ekwipunek: Dziennik Wojownika I, II, III; Oczami Ofiary I, II, III, Księga Czarów I, II, III, Spiski i strategie I, II, III
Osiągnięcia: Brak
Stan: Bardzo dobry [100 HP]
Choroby/uczulenia: Aktualnie brak.
Zbroja: Brak
Broń: Brak
Towarzysz: Brak
Kontakt: | Howrse: KJK | email: KJKwilk@gmail.com |
Witajcie!
Witajcie wilki! Pamiętacie watahę Krwawe Wzgórze? Z powodu problemów przenosimy się tu, gdzie muszę przyznać jest odrobinę niewygodniej, ale dopiero się uczę... Więc, mój profil to Julia K., a na howrse znacie mnie jako KJK...
M a k k a
''Alkohol jak pocałunek - smakuje nam wszystkim.''
podstawowe informacje
Imię: Makka
Pseudonim: Nie ma i nie chce mieć
Klan: Fortis Corde
Przydomek: FireTear
Płeć: Samica
Wiek: 96 księżyców
Ranga: ★★★
Stanowisko: Zastępczyni przywódców, Opiekunka szczeniąt
Typ: Wilk Słoneczny
Rasa: Wilk Eteru
Głos: -
***
opis wilka
Charakter: Makka, choć jest wilczycą niezbyt rozmowną i ufną, bardzo dobrze odnajduje się w Klanie i jest bardzo sympatyczna, cieszy się u wilków dużą sympatią. Przede wszystkim jest to wilczyca, która zawsze chętnie niesie pomoc, jeszcze nigdy nikomu takowej nie odmówiła. Stara się jak może, aby jak najlepiej sprawować swoje stanowisko i w miarę możliwości dogadzać wszystkim w Klanie. Nie chce, aby Alfa czuła się w jakiś sposób sama z tym problemem, Makka zawsze stara się pomóc, nawet jeśli jej życie jest zawalone obowiązkami i problemami. Jest również świetna jeżeli chodzi o słuchanie innych i pomoc w rozwiązywaniu ich problemów. Ma dość zdrowe podejście do różnych spraw i jest bezstronna. Makka podchodzi do życia bardzo poważnie i emocjonalnie. Jest zamknięta w sobie i nie lubi rozmów w szerszym gronie, nie lubi się za bardzo otwierać przed wilkami. Dopóki rozmowy nie schodzą na treści zbyt prywatne, wszystko jest w porządku. Wilczyca jest przyjacielska i miła, nikomu nie życzy źle, często wygłupia się i żartuje. Czasem uaktywnia się w niej jednak wilczyca smutna, która totalnie nie ma ochoty na rozmowy, jednak dzieje się tak bardzo, bardzo rzadko. Generalnie Makka oznacza się tym, iż jest to bardzo wesoła wadera o promiennym uśmiechu i wesołych oczach. Jest oddana i lojalna swoim przyjaciołom, do których grona wcale nie jest trudno dołączyć, wystarczy być dla niej miłym, a odwdzięczy się tym samym. Dla swego partnera, Pattona, Makka jest wilczycą kochającą i zawsze stara się, aby w ich związku nie było kłótni. Są ze sobą długo i trwają bez sporów. Generalnie jeśli o nią chodzi, stara się ustępować innym wilkom, gdyż bardzo nie lubi kłótni i zawsze ma wrażenie, że w niej nie wygra. Jednak jeśli czuje się na siłach, potrafi podjąć walkę.
Niestety ta wadera ma ze sobą pewien problem, jest to samoocena, która u Makki jest bardzo zaniżona. Niektóre wilki uważają ją po prostu za skromną, jednak okazuje się, że sprawa jest o wiele poważniejsza. Potrzebuje wsparcia partnera i przyjaciół, gdyż w ogóle w siebie nie wierzy i jest bardzo nieśmiała. Nie podejmuje się żadnych wyzwań, bo uważa wszystkie za zbyt trudne dla jej osoby. Ma wiele zainteresowań artystycznych, uwielbia śpiewać i interesuje się rysunkiem oraz architekturą, jednakże kiedy ktoś prosi o pokazanie projektów lub danie koncertu, natychmiast czerwieni się i zamyka w sobie. W swoich pasjach odnajduje jesdnak siebie i w sumie to chciałaby się z nimi dzielić z resztą Klanu, jednak bardzo boi się opinii innych. I tak jest zawsze, nie tylko w kwestii jej prac. Makka jest także bardzo obowiązkową wilczycą, która zdaje sobie sprawę z tego, jakie rzeczy musi zrobić, i że z pewnością są one dosyć istotne dla życia Klanu. Prócz tego jest opiekuńcza, czuła i bardzo zaradna, doskonale zorganizowana, chociaż przez swój brak wary w siebie uważa się za totalną porażkę życiową, której nic nie wychodzi. Pomimo tego, wierzy w każdy komplement, jaki wydostanie się z ust jej partnera. Przyjmowanie komplementów od innych to dla niej duże wyzwanie, gdyż jest dosyć wstydliwa i przeważnie w takich momentach się czerwieni. Wilki bardzo cenią ją sobie za szczerość.
Sprawność: Największym atutem Makki jest jej niezwykła szybkość, która nie może się jednak równać z szybkością Patton'a. Wadera ma jednak lepszą kondycję od basiora i potrafi przeżyć bardziej spartańskie warunki. Dobra kondycja i wytrzymałość to również jej mocne strony. Najsłabiej u niej z pływaniem, gdyż ma przemakalną sierść, która ciągnie ją na dno. Od szczeniaka nie lubi wody i nie potrafi pływać, za to doskonale się wspina. Jeśli chodzi o jej skoczność i zwinność, to są to umiejętności dość dobrze opanowane przez Makkę. Jest ona w miarę silna, jednak jej styl walki polega głównie na używaniu mocy, uników i szybkich ataków. Ma dobrą koordynację ruchów i orientację w terenie. Nie jest dobra w wymyślaniu strategii. Jest bardzo dobra w polowaniu, nieuchwytna, cicha i bardzo skupiona. Rzadko jej polowania się nie udają.
Aparycja: Wadera raczej niezbyt postawna, dosyć niska i chudziutka, średnio umięśniona, o ładnej figurze. Kolory jej dosyć gęstej sierści są raczej stonowane, głównie szary i brązowy. Ma kilka białych elementów, są to łapy, końcówka ogona, grzbiet oraz fragment uszu. Podbrzusze jest ciemniejsze od reszty, a oczy mają fioletowy kolor.
Znaki szczególne: Duże, fioletowe oczy o magnetycznym spojrzeniu.
Lubi: Spędzanie czasu w miłym towarzystwie; szczeniaki; walkę; spacery; szczerość; sztukę; rysowanie; śpiew; architekturę; muzykę; samotność; bicz Patton'a
Nie lubi: Zbyt wielu wilków naraz; wrednych wilków; nudy; brzydkiej pogody; kłamstw; komplementów od innych; trudnych sytuacji; problemów
Inne: -
Pochodzenie: Europa, Francja
Historia: Przeszłość Makki nie jest ani smutna, ani wesoła. To normalna, niczym nie wyróżniająca się historia. Urodziła się w Watasze Rubinowych Łez, która swoją siedzibę miała w zachodnio-północnej Francji. Makka stała się jedynym szczenięciem z mioty, ponieważ reszta umarła. Posiadała starszego o dwadzieścia księżyców brata. Właśnie on przyczynił się do tego, że życie Makki stało się koszmarem, z którego chciała się jak najszybciej wybudzić. Rodzice wadery często zostawiali ją samą ze starszym bratem, podczas gdy oni udawali się na ważne rozmowy i zebrania. Na początku młoda waderka i basior dobrze się dogadywali, jednak przyszedł czas, kiedy Redo, bo tak miał na imię ów wilk, pokazał swoje prawdziwe oblicze. Bił Makkę, wyszarpywał jej futro, rzucał o ściany i drzewa. Po każdym posiłku samiczka pluła krwią, a brat tłumaczył, że napadł ich niedźwiedź. Oczywiście zachował się jak bohater i uratował samiczkę z opresji, jednak ta zdążyła ucierpieć. Ten okropny stan ciągnął się miesiącami, a wadera nie miała odwagi powiedzieć rodzicom, że jest bita i poniżana. W końcu było już za późno, by im powiedzieć... Kiedy Makka osiągała dorosłość, wojna prowadzona z inną watahą zebrała krwawe żniwo. Rodzice wilczycy oddali życie za dobro watahy. Naturalnie po ich śmierci władzę przejął brat Makki. Jego pierwszą decyzją było wygnanie wadery, gdyż widział w niej konkurencję. Błąkająca się po świecie, zagubiona młoda wilczyca, wyruszyła w podróż w nieznane. Pewnego dnia podczas samotnych łowów zaatakował ją niedźwiedź. Wykończona wadera nie mając siły walczyć, została uratowana przez nieznajomego wilka. Zabił on zwierzę, po czym odbiegł bez słowa. Zapamiętała jedynie czerwoną grzywkę. Wycieńczona zgubiła już całkowicie drogę. Nie wiedziała, że zatoczyła po prostu wielkie koło. Powróciła do swojej watahy. Ledwo przekroczyła granice, a już pojawił się komitet powitalny z Redo na czele. W jego oczach było widać tylko jedno: okrutną chęć i potrzebę mordu. Wtedy po raz kolejny pojawił się wybawca z czerwoną grzywką, który podpalił wrogów i pociągnął Makkę za sobą. Zaprowadził ją w bezpieczne miejsce i uciekł. Wilczyca chciała mu podziękować, więc ruszyła w jego ślady, docierając do tej Watahy. Po rozpadzie na Klany postanowiła dołączyć wraz ze swoim partnerem i wybawcą sprzed lat do Fortis Corde.
***
zdolności magiczne
Żywioł: Ziemia, Światło
Żywioł dodatkowy: -
Moce główne: Tworzenie ze skał żywych stworzeń gotowych na każdy jej rozkaz; tworzenie gór i przepaści; wywoływanie trzęsienia Ziemi; prędkość światła; oślepianie światłem wypuszczanym z łapy; możliwość włączenia "reflektorów" w oczach
Moce specjalne:
***
relacje z innymi
Partner: Patton
Rodzice: Jewel i Diamond, nie należeli do watahy i polegli dawno temu na wojnie
Rodzina: Nie ma tutaj żadnej rodziny...
Potomstwo: Verdana
Najlepszy przyjaciel: Chciałaby komuś na tyle zaufać...
Przyjaciele: Ma nadzieję, że z nowym startem jakichś znajdzie.
Wrogowie: Póki co żadnych nie posiada i chciałaby, aby tak też zostało.
Mistrz: Jako tako nie miała, była uczona przez rodziców i brata
Uczeń: | Dawny: Cherry, nie żyje; Hector, nie żyje | Obecny: Brak |
Wybawca: Oprócz Pattona, który na pewno będzie jej bronił przed każdym, nie posiada prawdziwego wybawcy. Liczy, że ktoś kiedyś zainteresuje się jej ochranianiem.
Oprawca: Prędzej czy później ktoś taki niestety się znajdzie...
***
statystyki
Miejsce zamieszkania: Mgliste Góry - zamieszkuje wraz z Patton'em i Verdaną największą w tamtym miejscu jaskinię, wydrążoną wewnątrz jednej z gór. Jest to wielka, wielopokojowa jaskinia, w której znajdują się liczne różowe kryształy.
Data dołączenia: 11 marzec 2o13
Urodziny: 59 dzień lata
Kamienie Mocy: 7.650.000
LVL: 30 [do lvl up zostało: 550]
EXP: | Ogólnie: 9450 | Wykorzystano: 9450 | Zostało: 50 |
Umiejętności: | Walka: 2500 | Polowanie: 2300 | Magia: 2300 | Umysł: 2300 |
Ekwipunek: Brak
Osiągnięcia: Brak
Stan: Bardzo dobry [100 HP]
Choroby/uczulenia: Aktualnie brak.
Zbroja: Brak
Broń: Brak
Towarzysz: Brak
Kontakt: | Howrse: †Anonymous† |
Imię: Makka
Pseudonim: Nie ma i nie chce mieć
Klan: Fortis Corde
Przydomek: FireTear
Płeć: Samica
Wiek: 96 księżyców
Ranga: ★★★
Stanowisko: Zastępczyni przywódców, Opiekunka szczeniąt
Typ: Wilk Słoneczny
Rasa: Wilk Eteru
Głos: -
***
opis wilka
Charakter: Makka, choć jest wilczycą niezbyt rozmowną i ufną, bardzo dobrze odnajduje się w Klanie i jest bardzo sympatyczna, cieszy się u wilków dużą sympatią. Przede wszystkim jest to wilczyca, która zawsze chętnie niesie pomoc, jeszcze nigdy nikomu takowej nie odmówiła. Stara się jak może, aby jak najlepiej sprawować swoje stanowisko i w miarę możliwości dogadzać wszystkim w Klanie. Nie chce, aby Alfa czuła się w jakiś sposób sama z tym problemem, Makka zawsze stara się pomóc, nawet jeśli jej życie jest zawalone obowiązkami i problemami. Jest również świetna jeżeli chodzi o słuchanie innych i pomoc w rozwiązywaniu ich problemów. Ma dość zdrowe podejście do różnych spraw i jest bezstronna. Makka podchodzi do życia bardzo poważnie i emocjonalnie. Jest zamknięta w sobie i nie lubi rozmów w szerszym gronie, nie lubi się za bardzo otwierać przed wilkami. Dopóki rozmowy nie schodzą na treści zbyt prywatne, wszystko jest w porządku. Wilczyca jest przyjacielska i miła, nikomu nie życzy źle, często wygłupia się i żartuje. Czasem uaktywnia się w niej jednak wilczyca smutna, która totalnie nie ma ochoty na rozmowy, jednak dzieje się tak bardzo, bardzo rzadko. Generalnie Makka oznacza się tym, iż jest to bardzo wesoła wadera o promiennym uśmiechu i wesołych oczach. Jest oddana i lojalna swoim przyjaciołom, do których grona wcale nie jest trudno dołączyć, wystarczy być dla niej miłym, a odwdzięczy się tym samym. Dla swego partnera, Pattona, Makka jest wilczycą kochającą i zawsze stara się, aby w ich związku nie było kłótni. Są ze sobą długo i trwają bez sporów. Generalnie jeśli o nią chodzi, stara się ustępować innym wilkom, gdyż bardzo nie lubi kłótni i zawsze ma wrażenie, że w niej nie wygra. Jednak jeśli czuje się na siłach, potrafi podjąć walkę.
Niestety ta wadera ma ze sobą pewien problem, jest to samoocena, która u Makki jest bardzo zaniżona. Niektóre wilki uważają ją po prostu za skromną, jednak okazuje się, że sprawa jest o wiele poważniejsza. Potrzebuje wsparcia partnera i przyjaciół, gdyż w ogóle w siebie nie wierzy i jest bardzo nieśmiała. Nie podejmuje się żadnych wyzwań, bo uważa wszystkie za zbyt trudne dla jej osoby. Ma wiele zainteresowań artystycznych, uwielbia śpiewać i interesuje się rysunkiem oraz architekturą, jednakże kiedy ktoś prosi o pokazanie projektów lub danie koncertu, natychmiast czerwieni się i zamyka w sobie. W swoich pasjach odnajduje jesdnak siebie i w sumie to chciałaby się z nimi dzielić z resztą Klanu, jednak bardzo boi się opinii innych. I tak jest zawsze, nie tylko w kwestii jej prac. Makka jest także bardzo obowiązkową wilczycą, która zdaje sobie sprawę z tego, jakie rzeczy musi zrobić, i że z pewnością są one dosyć istotne dla życia Klanu. Prócz tego jest opiekuńcza, czuła i bardzo zaradna, doskonale zorganizowana, chociaż przez swój brak wary w siebie uważa się za totalną porażkę życiową, której nic nie wychodzi. Pomimo tego, wierzy w każdy komplement, jaki wydostanie się z ust jej partnera. Przyjmowanie komplementów od innych to dla niej duże wyzwanie, gdyż jest dosyć wstydliwa i przeważnie w takich momentach się czerwieni. Wilki bardzo cenią ją sobie za szczerość.
Sprawność: Największym atutem Makki jest jej niezwykła szybkość, która nie może się jednak równać z szybkością Patton'a. Wadera ma jednak lepszą kondycję od basiora i potrafi przeżyć bardziej spartańskie warunki. Dobra kondycja i wytrzymałość to również jej mocne strony. Najsłabiej u niej z pływaniem, gdyż ma przemakalną sierść, która ciągnie ją na dno. Od szczeniaka nie lubi wody i nie potrafi pływać, za to doskonale się wspina. Jeśli chodzi o jej skoczność i zwinność, to są to umiejętności dość dobrze opanowane przez Makkę. Jest ona w miarę silna, jednak jej styl walki polega głównie na używaniu mocy, uników i szybkich ataków. Ma dobrą koordynację ruchów i orientację w terenie. Nie jest dobra w wymyślaniu strategii. Jest bardzo dobra w polowaniu, nieuchwytna, cicha i bardzo skupiona. Rzadko jej polowania się nie udają.
Aparycja: Wadera raczej niezbyt postawna, dosyć niska i chudziutka, średnio umięśniona, o ładnej figurze. Kolory jej dosyć gęstej sierści są raczej stonowane, głównie szary i brązowy. Ma kilka białych elementów, są to łapy, końcówka ogona, grzbiet oraz fragment uszu. Podbrzusze jest ciemniejsze od reszty, a oczy mają fioletowy kolor.
Znaki szczególne: Duże, fioletowe oczy o magnetycznym spojrzeniu.
Lubi: Spędzanie czasu w miłym towarzystwie; szczeniaki; walkę; spacery; szczerość; sztukę; rysowanie; śpiew; architekturę; muzykę; samotność; bicz Patton'a
Nie lubi: Zbyt wielu wilków naraz; wrednych wilków; nudy; brzydkiej pogody; kłamstw; komplementów od innych; trudnych sytuacji; problemów
Inne: -
Pochodzenie: Europa, Francja
Historia: Przeszłość Makki nie jest ani smutna, ani wesoła. To normalna, niczym nie wyróżniająca się historia. Urodziła się w Watasze Rubinowych Łez, która swoją siedzibę miała w zachodnio-północnej Francji. Makka stała się jedynym szczenięciem z mioty, ponieważ reszta umarła. Posiadała starszego o dwadzieścia księżyców brata. Właśnie on przyczynił się do tego, że życie Makki stało się koszmarem, z którego chciała się jak najszybciej wybudzić. Rodzice wadery często zostawiali ją samą ze starszym bratem, podczas gdy oni udawali się na ważne rozmowy i zebrania. Na początku młoda waderka i basior dobrze się dogadywali, jednak przyszedł czas, kiedy Redo, bo tak miał na imię ów wilk, pokazał swoje prawdziwe oblicze. Bił Makkę, wyszarpywał jej futro, rzucał o ściany i drzewa. Po każdym posiłku samiczka pluła krwią, a brat tłumaczył, że napadł ich niedźwiedź. Oczywiście zachował się jak bohater i uratował samiczkę z opresji, jednak ta zdążyła ucierpieć. Ten okropny stan ciągnął się miesiącami, a wadera nie miała odwagi powiedzieć rodzicom, że jest bita i poniżana. W końcu było już za późno, by im powiedzieć... Kiedy Makka osiągała dorosłość, wojna prowadzona z inną watahą zebrała krwawe żniwo. Rodzice wilczycy oddali życie za dobro watahy. Naturalnie po ich śmierci władzę przejął brat Makki. Jego pierwszą decyzją było wygnanie wadery, gdyż widział w niej konkurencję. Błąkająca się po świecie, zagubiona młoda wilczyca, wyruszyła w podróż w nieznane. Pewnego dnia podczas samotnych łowów zaatakował ją niedźwiedź. Wykończona wadera nie mając siły walczyć, została uratowana przez nieznajomego wilka. Zabił on zwierzę, po czym odbiegł bez słowa. Zapamiętała jedynie czerwoną grzywkę. Wycieńczona zgubiła już całkowicie drogę. Nie wiedziała, że zatoczyła po prostu wielkie koło. Powróciła do swojej watahy. Ledwo przekroczyła granice, a już pojawił się komitet powitalny z Redo na czele. W jego oczach było widać tylko jedno: okrutną chęć i potrzebę mordu. Wtedy po raz kolejny pojawił się wybawca z czerwoną grzywką, który podpalił wrogów i pociągnął Makkę za sobą. Zaprowadził ją w bezpieczne miejsce i uciekł. Wilczyca chciała mu podziękować, więc ruszyła w jego ślady, docierając do tej Watahy. Po rozpadzie na Klany postanowiła dołączyć wraz ze swoim partnerem i wybawcą sprzed lat do Fortis Corde.
***
zdolności magiczne
Żywioł: Ziemia, Światło
Żywioł dodatkowy: -
Moce główne: Tworzenie ze skał żywych stworzeń gotowych na każdy jej rozkaz; tworzenie gór i przepaści; wywoływanie trzęsienia Ziemi; prędkość światła; oślepianie światłem wypuszczanym z łapy; możliwość włączenia "reflektorów" w oczach
Moce specjalne:
- Kamienny Architekt - potrafi stworzyć rozmaite budowle, przenosić skały i rzeźbić za pomocą umysłu
- Krąg Śmierci - sprawia, że wokół wybranego wilka pojawia się kilkumetrowa ściana ognia, która szybko zbliża się do osobnika i zostaje z niego jedynie kupka popiołu
- Gęste Mleko - przywołuje bardzo gęstą, białą mgłę, w której ciężko cokolwiek dojrzeć
***
relacje z innymi
Partner: Patton
Rodzice: Jewel i Diamond, nie należeli do watahy i polegli dawno temu na wojnie
Rodzina: Nie ma tutaj żadnej rodziny...
Potomstwo: Verdana
Najlepszy przyjaciel: Chciałaby komuś na tyle zaufać...
Przyjaciele: Ma nadzieję, że z nowym startem jakichś znajdzie.
Wrogowie: Póki co żadnych nie posiada i chciałaby, aby tak też zostało.
Mistrz: Jako tako nie miała, była uczona przez rodziców i brata
Uczeń: | Dawny: Cherry, nie żyje; Hector, nie żyje | Obecny: Brak |
Wybawca: Oprócz Pattona, który na pewno będzie jej bronił przed każdym, nie posiada prawdziwego wybawcy. Liczy, że ktoś kiedyś zainteresuje się jej ochranianiem.
Oprawca: Prędzej czy później ktoś taki niestety się znajdzie...
***
statystyki
Miejsce zamieszkania: Mgliste Góry - zamieszkuje wraz z Patton'em i Verdaną największą w tamtym miejscu jaskinię, wydrążoną wewnątrz jednej z gór. Jest to wielka, wielopokojowa jaskinia, w której znajdują się liczne różowe kryształy.
Data dołączenia: 11 marzec 2o13
Urodziny: 59 dzień lata
Kamienie Mocy: 7.650.000
LVL: 30 [do lvl up zostało: 550]
EXP: | Ogólnie: 9450 | Wykorzystano: 9450 | Zostało: 50 |
Umiejętności: | Walka: 2500 | Polowanie: 2300 | Magia: 2300 | Umysł: 2300 |
Ekwipunek: Brak
Osiągnięcia: Brak
Stan: Bardzo dobry [100 HP]
Choroby/uczulenia: Aktualnie brak.
Zbroja: Brak
Broń: Brak
Towarzysz: Brak
Kontakt: | Howrse: †Anonymous† |
Subskrybuj:
Posty (Atom)